Pół dnia na rodzinnym spacerze nastroiło mnie dodatkowo na tyle optymistycznie, że zaraz po powrocie (zaraz jest terminem mocno relatywnym) zdecydowałem rozpocząć sezon biegowy 2010.

Pogoda była na bieganie – nie za zimno, śnieg przyjemnie zakrywa wszelkie śmieci w okolicy i jednocześnie nie jest zbyt ślisko, świetna do rozpoczęcia wdrażania noworocznych postanowień. Taki dzień jak dzisiaj pozwala naprawdę nacieszyć się bieganiem w terenie (modny termin trail running) – podczas przebieżki załapałem się dodatkowo na stado saren i fajerwerki oglądane z morenowych pagórków na Morasku, i wszystko to nadal w granicach miasta.

Na dworze mnóstwo ludzi, aż miło popatrzeć jak coraz więcej osób aktywnie spędza czas – czy to biegając, odpychając się kijkami (nordic walking) czy posuwając na nartach (ślady jednego biegówkowicza na śniegu). Oby dalsza część roku była co najmniej taka, jak pierwszy dzień…

To by było na tyle noworocznych przemyśleń, więc kończę i życzę Wam wszystkim wszystkiego najlepszego w Nowym Roku!

Trasa mimo powtórki nie była nudna, tym razem dociągnąłem do dwóch godzin i wyeksplorowałem całkiem niezły kawałek kamienisty plaż (czasem aż nadto kamienistych, bardziej był to już „coastering” niż bieg). Zapomniałem też dodać, że cały dzień NIE PADAŁO, żeby to nadrobić wpakowałem się po drodze w jakiś paskudny szlam… Było dobrze ;)

Do tej pory czasu na bieganie miałem niewiele, praca a póĹşniej pływanie na łódce zabierały znaczną część dnia i nie zostawiały też za wiele ochoty na trening rajdowy ( „bloody England” ). Ale w końcu przyszedł odpowiedni czas i wybrałem się na zwiedzanie wyspy.

Muszę przyznać, że tereny są świetne — całkiem widowiskowe ścieżki wzdłuż wybrzeża, poprzecinane wzgórzami tak, że podczas biegania można choroby morskiej dostać, w większej części nieuczęszczane (no chyba, że zaliczymy do uczęszczających krowy). Dzisiejsze 1.5h biegu minęło błyskawicznie i pozostawiło miłe wrażenia estetyczne :).

Ciekawostką typowo angielską jest oczywiście to, że w tak krótkim czasie zdążyłem dwa razy przemoknąć do suchej nitki i również dwa razy wyschnąć w porywistym wietrze. Zaliczam to jednak do atrakcji treningowych i nie traktuję jako wadę… Na kolejny trening biorę jednak długie spodnie, bo po spotkaniach z miejscową florą wyglądam jak zdrapka Super Ekspresu.

Tak naprawdę moja rola w cyklu ogranicza się do spraw technicznych typu strona zawodów, ulotki czy numery startowe (!). Było z tym sporo roboty, ale mam nadzieję, że cykl się przyjmie i na stałe zagości w kalendarzu AR w Polsce, a może i dalej.

Pierwsza edycja to rajd Gringo 2007, rozgrywany w okolicach Wejherowa na Kaszubach. Start 15 czerwca, zakończenie imprezy dwa dni póĹşniej.

Z tego co wiem, na razie jest na liście startowej kilkadziesiąt teamów, ale może być więcej, więc nie ma na co czekać, tylko trzeba się zgłaszać! Zgłoszenia na pierwsze zawody dostępne na stronie organizatora.