Może poniedziałkowe inspiracje w Smashing Magazine (genialne zdjęcia dymu), Crestock nie daje dzisiaj nic ciekawego za darmo więc przelatuję dalej. Idąc za newsem z theNextWeb trafiam na malą flashową gierkę w „zgadnij kto jest 2.0″, a na WebmasterWorld na kolejną dyskusję „po co używac CSS”, że też komuś chce się jeszcze o tym dyskutować.

W rodzimym necie AntyWeb z pytaniem o wiarygodność dziennikarstwa obywatelskiego a DI informuje o nowym polskim komunikatorze działającym z poziomu przeglądarki – chciaż w momencie kiedy coraz więcej ludzi nosi komunikator w kieszeni, nie wiem jaki jest tego sens.

• Pierwsza zmiana – kładę się spać normalnie, a nie wtedy kiedy inni wstają do pracy, to powinno sporo ułatwić.
• Zmiana druga – kiedyś powtarzałem sobie, że skoro pracuję w domu to mogę wyjść na trening o dowolnej porze w ciągu dnia żeby odpocząć (a w rzeczywistości, jak mam siły, to idę biegać po 21) – czyli, przerwa na trening jest niezbędna dla zdrowia psychicznego i oczywiście teamu, w którym teoretycznie nadal jestem (teoretycznie, bo mój udział w startach ma od jakiegoś czasu wartość ujemną).
• Trzecia zmiana – mam bloga, to należałoby coś na nim napisać od czasu do czasu, żeby docenić tych którzy cały czas mają mnie w swoich czytnikach niusów.

To tyle jeśli chodzi o wspaniałe plany. A co ma z tym wspólnego tytułowe BNI? Tyle, że zaproszenie na biznesowo-socjalne śniadanie organizacji BNI zbiegło się akurat z moimi postanowieniami zmian. Więc wybrałem się dzisiaj bladym światem, lekko nieprzytomny (pobudka o 6.15), żeby wdrażać się ponowie do wczesnego wstawania. Wyszło całkiem nieĹşle, nie zasnąłem na stole.

Samo spotkanie nie jest raczej w moim stylu, nie jestem wielkim fanem spotkań nie mających na celu nic poza wymianą wizytówek. Wydzwanianie po moich klientach/partnerach i zachęcanie do członkostwa pachnie mi trochę akwizytorem. Poza tym od pewnej dawnej konferencji, na sam dĹşwięk nazwiska Brian Tracy, mam dosyć jakiegokolwiek uczestnictwa i wszystko zaczyna się kojarzyć z Amway’em (sorry, jeśli kogoś uraziłem, ale nic nie poradzę na taki odczucia), wiec wzmianka o tym szanownym panu w ustach prowadzącego, nie zadziałała na mnie zachęcająco.

Pozytywną stroną spotkań są, jak to zwykle, ludzie. Mam wielką nadzieję spotkać ich jeszcze przy innych okazjach, niekoniecznie stricte biznesowych. A na razie, po pracowitym poranku i napisaniu postu, idę pobiegać…

ps. do właścicieli knajpy Don Corleone: we włoskiej knajpie spodziewałbym się podawania w dzbanku kawy, a nie tego co tam było

We wtorek płyniemy na Capri (prawie 400 mil), ciekawe jaka będzie pogoda… Kilka ostatnich „przeprowadzek” Better Than… to był sztorm prosto w nos i ciągłe zastanawianie się czy jest w ogóle sens jeść. Na razie prognoza jest kompletnie odwrotna, to znaczy zapowiada się wycieczka na silniku bez wiatru, sam nie wiem co gorsze. Jak będzie nudno i bezwietrznie to znów skończę siedząc przed komputerem.

A propos komputerów, opublikowałem pierwszą wersję mojego systemu CMS (może to określenie trochę na wyrost) opartego na CakePHP. Tak naprawdę, jest to bardziej nakładka dla deweloperów Cake’a, ale może ktoś będzie chciał to użyć jako samodzielne rozwiązanie? Projekt powstał jako efekt facynacji WordPresem i potrzeby posiadania własnego rozwiązania do budowy wieljęzycznych serwisów i wg mnie jest na całkiem dobrej drodze. W każdym razie strona projektu mieści się na serwerze CakeForge.

Szukałem tej nieszczęsnej torebki w sklepach, internecie i gdzie się jeszcze da. Wszędzie nic. Aż pewnego dnia, wszedłem pooglądać nowiutkie, błyszczące Mac’i w nowym sklepie w Poznaniu i co widzę na wieszaku? Torby! Na 13″ komputery! Prawie tak piękne jak biało-srebrzyste jabłuszka, przynajmniej dla mnie.

To była miłość od pierwszego wejrzenia, torba musiała być moja. Niestety, zajęło mi trochę czasu wypełnienie świnki-skarbonki do odpowiedniego poziomu (nie dość że dla Mac’ów, to jeszcze włoski „dizajn”, po prostu idiotycznie droga kombinacja). Ale dziś nastał ten dzień, dotarłem tam i zakupiłem ten kawałek materiału z wkładką. Przez 5 minut czułem się jak dumny użytkownik iBooka, ale moja duma szybko zniknęła, kiedy pan za ladą usłyszał odpowiedĹş że torba nie będzie nosić Mac’a. Poczułem się jak świętokradca i wyraĹşnie straciłem w oczach obsługi. Na szczęście szybko mi przeszło, na cholerę mi Mac? PS3 działa mi na pececie, notatnik i program do FTP też, Firefox śmiga aż miło. To co, mam się przesiadać tylko po to żeby być bardziej „cool” i móc używać Safari? Nie chce mi się. Pecety są super!

I tym optymistycznym akcentem kończę na dzisiaj, jutro bladym świtem jadę do Warszawki „polansować” się z nową torbą na konferencji eInnowacje w biznesie. No w końcu po coś ją kupiłem (torbę, nie konferencję).