Pół dnia na rodzinnym spacerze nastroiło mnie dodatkowo na tyle optymistycznie, że zaraz po powrocie (zaraz jest terminem mocno relatywnym) zdecydowałem rozpocząć sezon biegowy 2010.

Pogoda była na bieganie – nie za zimno, śnieg przyjemnie zakrywa wszelkie śmieci w okolicy i jednocześnie nie jest zbyt ślisko, świetna do rozpoczęcia wdrażania noworocznych postanowień. Taki dzień jak dzisiaj pozwala naprawdę nacieszyć się bieganiem w terenie (modny termin trail running) – podczas przebieżki załapałem się dodatkowo na stado saren i fajerwerki oglądane z morenowych pagórków na Morasku, i wszystko to nadal w granicach miasta.

Na dworze mnóstwo ludzi, aż miło popatrzeć jak coraz więcej osób aktywnie spędza czas – czy to biegając, odpychając się kijkami (nordic walking) czy posuwając na nartach (ślady jednego biegówkowicza na śniegu). Oby dalsza część roku była co najmniej taka, jak pierwszy dzień…

To by było na tyle noworocznych przemyśleń, więc kończę i życzę Wam wszystkim wszystkiego najlepszego w Nowym Roku!

Polskim reprezentantem jest Dariusz Morsztyn, miłośnik psich zaprzęgów, polski indianin i ogólnie ciekawa osobowość (więcej informacji na stronie biegnacy-wilk.pl).

Zawody rozgrywane są w tundrze lapońskiej krainy Finnmark. Psy i zawodnicy ścigają się na dwóch dystansach – 500 i 1000km. Większość trasy pokonuję się w nocy, więc o zgubienie drogi wcale nie jest trudno (GPS jest niedozwolony). Zawodnik i psy muszą być samowystarczalni, w razie zgubienia akcja poszukiwawcza rusza dopiero kolejnego dnia.

Koszty nie sa małe, to co najmniej kilkadziesiąt tysięcy, a rywalizacja z miejscowymi na pewno nie jest trudna (najniższa zanotowana temperatura podczas wyścigu to -42°C).  Z newslettera wynika, że polska ekipa jest właśnie w trakcie zbierania sponsorów i ewentualnych patronów medialnych, może ktoś z moich czytelników byłby zainteresowany?

zdjęcie i mapka pochodzą ze strony organizatora wyścigu