Ostatnio, przesiadując do późna w pracy, w przerwie wpadłem do nowego sąsiedzkiego baru – Hanami Sushi na Wrocławskiej 21. W środku dość miło i przytulnie, chociaż widać też że dopiero szukają swojego stylu (knajpa funkcjonuje od ok 1.5 miesiąca). Co ciekawe nie zauważyłem za dużo nawiązań do nazwy (wiki: hanami), ale może się to zmieni z czasem, wydaje mi się że daje ona spory potencjał jeśli chodzi o budowanie określonego klimatu.

Karta ma sporo ciekawych pozycji, które mogą zaskoczyć nawet doświadczonego miłośnika sushi – sporo zestawów to autorskie kompozycje. Ja wybrałem zestaw sweet, wyjątkowo oryginalny. Składało się na niego 12 kawałków w 3 rodzajach – nigri z omletem i dwa rodzaje rolek – jedna zawijana w ciasto naleśikowe, a druga będąca połączeniem tradycyjnej rolki z surimi i nigri z krewetką.

Szczególnie to ostatnie to jak dla mnie hit – rewelacyjne połączenie, do tego jeszcze przyozdobione na wierzchu żurawiną. Zazwyczaj nie jestem fanem paluszków krabowych, ale w tym połączeniu, dzięki oryginalnemu i zdecydowanemu słodko-ostremu smakowi zyskały dla mnie nowy wymiar…

Coś czuję, że trzeba będzie przygotować stały firmowy budżet na lunche w Hanami, w końcu mam do nich tylko 20m.

To słodkowodna japońska ryba (w odróżnieniu od słonowodnego anago), kiedyś uznawana za dość drogi przysmak. Mięso unagi jest bardzo wartościowe, bogate w proteiny, wapno, witaminy A i E oraz traktowana jako rewelacyjne Źródło energii. Co ciekawe, w Japonii istnieje zwyczaj jadania specjalnie tej ryby w jeden z najgorętszych dni lata (w lipcu) aby zapewniła energię na cały rok. Więcej o unagi w Wikipedii.

Zazwyczaj mięso grilluje się dwa razy, w międzyczasie mocząc w specjalnej zalewie.

Nie do końca wiem, jak zestaw, który kupiłem ma się do oryginału, ale faktem jest że był rewelacyjny w smaku i podobny z wyglądu do powyższego opisu.

Drugim eksperymentem był marynowany kwiat fasoli. Charakteryzuje się różowistym kolorem i naprawdę oryginalnym smakiem, polecam wszystkim jako ozdobę i dodatek smakowy (w każdym razie wśród znajomych zrobił furorę). Cena tez atrakcyjna, ok 13zł za spory słoik.

Na kolejna edycję szykuję się na „gotowca” z węgorza, tym razem przekroczył moją zdolność finansową, za tydzień powinno byc lepiej…

Ale skoro już jestem przy artystach i sztuce, to kilka słów o dzisiejszym otwarciu wystawy w Starym Browarze. Było to otwarcie dla mas (vip’y podziwiały w sobotę) i jako takie, w moim przekonaniu, średnio wyszło.
Otwarcie odbyło się w holu Galerii, miejscu kompletnie nie przygotowanym do tego celu. Mało miejsca, nie bardzo wiadomo gdzie iść itp. Sama kolekcja została rozrzucona po kilku salach Słodowni i Galerii, tworząc oddzielne tematycznie działy. Niestety, małe salki wymusiły ruch wahadłowy co spowodowało korki i kolejki, co niektórych skutecznie odstraszające. My należeliśmy do tych „twardzieli” którzy odstali swoje i zaznajomili się z gustem pani GK. Mój gust artystyczny jest średnio wyszukany i uformowany, wiem jednak co mi się podoba, a co nie. To co widziałem stanowczo nie należy do moich ulubionych dzieł. Same sławne nazwiska to nie wszystko, w wystawie zabrakło tego czegoś co pozwala cieszyć sie sztuką zwykłym ludziom, a nie tylko krytykom sztuki.

Sama wyprawa do Browaru nie była jednak stracona – wreszcie w moim mieście pojawił się sklep z artykułami do sushi. „Kuchnie Świata” zadowolą większość amatorów japońskich (i nie tylko) przysmaków. Ĺťeby się za bardzo nie rozpisywać, duży wybór krótkoziarnistego ryżu i wszelakich dodatków to naprawdę coś, po co warto się tam wybrać. Chociażby Tofu, praktycznie nie do dostania gdzie indziej, czy cała gama octu ryżowego. Jedynie wybór sosów sojowych pozostawia trochę do życzenia (PiP na Kopernika ma ciekawszą ofertę). I co najważniejsze – jest to drugi punkt w mieście gdzie można dostać świeżego tuńczyka (dzisiaj wypróbowałem, naprawdę świeży), dostawa co czwartek. Oby więcej takich miejsc…

Byle tylko blue screen nie wyskoczył po zjedzeniu…